Be the change, you want to see in your school

Als je bestuurders, directeuren en leerkrachten vraagt wat we kinderen moeten leren om voorbereid te zijn op de 21ste eeuw dan worden behalve de ICT-vaardigheden ook vaak competenties genoemd die je enkele jaren geleden nog niet hoorde. Wat ze kinderen willen leren zijn flexibiliteit, inlevingsvermogen, reflectieve vaardigheden, oplossingsvaardigheden en goed kunnen samenwerken. Verder moeten ze leren goed met hun emoties om te gaan, afstand nemen van de situatie en van hun eigen perceptie op de werkelijkheid en een goed zelfbeeld kunnen opbouwen. Op deze manier willen directeuren en leerkrachten ‘het beste uit kinderen halen’. Wie kan het hier mee oneens zijn? Niemand toch?
Wel bijzonder daarom dat het nogal stil wordt als je vraagt of leerkrachten zelf bezig zijn zich te ontwikkelen in deze vaardigheden. Hebben zij een goed zelfbeeld en weten ze waarom een collega anders reageert dan zij zelf? Kunnen ze afstand nemen van hun eigen perceptie op de werkelijkheid? Zijn ze in staat flexibel een stap opzij te gaan en hun mening of idee te laten voor die van een ander, als dat in het belang is van het geheel? En nog stiller wordt het als je aan bestuurders vraagt of zij deze eigenschappen in hun directeuren zien of tenminste helpen ontwikkelen. Weet een directeur of schoolleider wat er beweegt in de onderstroom op de school? En wat zijn rol daarin is en hoe dat beïnvloed kan worden? Neemt de directeur van de school een dienende plek in, ondanks dat dit niet helemaal strookt met zijn eigen mening, ideeën of gewoontes? Komt hij zelf als eerste uit de comfortzone als de school vraagt om een belangrijke aanpassing of verandering? Kan hij reflecteren op het effect van zijn leidinggevende handeling en deze aanpassen in het belang van het geheel? Als het antwoord op deze vragen vaak ‘nee’ is, dan is dat nog niet zo erg. Als het antwoord op de vraag “Ben je bezig deze competenties en houding te ontwikkelen?” ‘nee’ is wordt het zorgelijk. Nog niet zozeer voor de persoon zelf, maar wel voor de school.
De competenties waarover we spreken kun je bij kinderen niet ontwikkelen als je ze niet ook ontwikkelt bij leerkrachten. En je kunt ze niet bij leerkrachten ontwikkelen als je ze niet ontwikkelt bij directeuren en schoolleiders. En directeuren zullen niet aangezet worden tot een dergelijke ontwikkeling als bestuurders bezig blijven met beheren en beheersen en het wel best vinden dat het basis arrangement genoeg is voor iedere school. Beschouw je het als bestuurder als geluk dat er enkele pareltjes in je scholengroep zitten, waar je zelf nauwelijks invloed op hebt of zijn die pareltjes een bewijs dat het overal beter kan? En ga je dus sturen op kwaliteitsverbetering. Dan zul je moeten investeren in de persoonlijke ontwikkelingen van directeuren om ze uit te rusten met de juiste competenties om leerkrachten in hun kracht te zetten en autonoom aan ontwikkeling van kinderen te werken. Dat vraagt om een consistente aanpak. Als we wel het beste uit de kinderen willen halen, maar niet uit onszelf dan zijn we bezig uitstekende taal-, spelling- en aardrijkskundelesjes te geven, maar de kinderen, die straks de wereld moeten verbeteren komen schandelijk tekort.
(waar hij/hem/zijn staat, kan zeker ook zij/haar gelezen worden)

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *

Events
  • 4 november: Van goed naar geweldig Basisonderwijs Barchem (Gld)
  • 27 januari 2016: Dag over Leiderschap - Academie VCO/Consent Enschede
  • 02 maart 2016: Studiedag OBS De Marke Apeldoorn
Twitter

Wanneer gaan we er echt iets aan doen? Het gaat over leiderschap en ambitie. Over mannenenergie en vrouwenenergie. destentor.nl/algemee…

Ongeveer 2 jaar geleden